Het Panorama van Utrecht – gevangenis Wolvenplein

Panorama van Utrecht: in 1859 werd ze met een kleine oplage als een bijzonder tekenboek van Jan Bos uitgebracht. Vier tekeningen waren aan elkaar geplakt en vormden samen een lang lint van 5,82 meter met de singelrand van Utrecht. Alle gebouwen, bomen, heuveltjes, bruggen en meer was minutieus en getrouw getekend. In 2017 is dit overgedaan, de Utrechtse tekenaars van het collectief De Inktpot hebben dezelfde singelrand getekend, maar dan getrouw naar de huidige toestand. Zij hadden 32 tekeningen nodig, die overigens precies op elkaar aansluiten tot een lengte van 5,82 meter.

Dit is het beeld van 2017:

Zo kennen we Wolvenplein. Jessy Rietdijk heeft het getekend. Zij is tijdelijk gebruikster van gevangenis Wolvenplein. Met haar kantoorgenoten zit ze op het talud in het midden. De aanblik is op de kop gezien met de blik naar het zuidwesten. De kopgevel is van de lange vleugel die met een uitbreiding van de gevangenis in 1877 deze lengte heeft gekregen. De noordelijke ringmuur is in de jaren 1970 verhoogd, toen werd de binnenplaats tot luchtplaats voor gevangenen bestemd. Dat is anders dan in 1859 toen de tekenaar naar het zuiden keek:

De blik is op de kop van vleugel A, de noordelijke cellengang. Direct rechts van de bomen is nog het dak van een bewaarderswoning te zien en links de korte vleugel die in 1877 zijn huidige lengte heeft gekregen. Mooi is ook te zien dat het grondtalud van het bolwerk hoog was (links en rechts).

Beide panorama’s zijn onder elkaar in een harmonicaboek uitgegeven. De tekeningen zijn van De Inktpot waaronder ook onze oude buurtgenoot Albo Helm en een toelichting is door Tolien Wilmer verzorgd. De lengte is uitgevouwen 5,82 meter. Bij Het Utrechts Archief aan de Hamburgerstraat is het voor slecht € 12,50 te koop en ook in zijn geheel te zien.

Email this to someoneShare on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPrint this page
Deel met:

Reageren is niet mogelijk